Dolina Niespodzianek

[Ammat]

— Ave — odparl będąc tu któryś z kolei. Co to za zamieszanie?

[Neffrea]

[opacity][/opacity]

Przybyla, zaintrygowana takim skupieniem przystojnych basiorow i olsniewajacych wilczyc w jednym miejscu.

[Arithra]

pojawila sie i ona.
— Salve — przywitala sie cicho. Ogrom obecnych tu wilków odrobinę ja przytłoczył.

[Melvine]

Widząc, że Aurora gdzieś ładuje, pobiegła w tamto miejsce.

[Sinister]

Pojawił się w ślad za Riril i usiadł gdzieś nieopodal niej.
— Essa milva. — Mruknął cicho przyglądając się zamieszaniu.

[Żyleta]

Wyszła z cienia Łapa, zerknęła lekko zaintrygowana na jego tęczową grzywkę, a potem usiadła gdzieś w cieniu, trochę dalej od zbiegowiska.

[Caitlyn]

Przyszła z Hürrem. Powitała KaCzuszki, Łapa i Aurorę.

[Misaki]

Też się pojawiła. Wita wszystkich i czeka.

[Luminous Valentine]

Ziewnęła znudzona.

[Hürrem]

Przyczłapała za cait potulnie, trzymała w pysku parasolke za swoją panią :3
— ave- przywitała się z resztą wilków

[Rimuru]

Rozglądnął się po towarzystwie, szukając wybranki serca, bo czemu nie...?

[Mekonops]

Przytuptal.

[Casca]

Przeleciała Mekonops'a.

[Qamar]

przybiegł widząc wielkie zbiegowisko. Rozejrzał się za księżycowymi. Sporo tu wilków przybyło !
-Essa !

[Kreon]

pojawił się zaraz za Żyletą. W końcu musi pilnować żeby coś jej nie zjadło, wcale nie chodziło o zaborczość :v

[Caitlyn]

Przywitała kolejne KaCzki, siedząc z Hürrem jak z pieskiem, u boku, a co.

[Hürrem]

każdy wie że w ekwipunku porząnego niewolnika znajduje się również wachlarz, a że było dość gorąco to zaczęła wachlować Caitlyn, parasolkę wbiła ziemię i ochraniała samicę przed gorącem. Brakowało tylko kremiku na plecki

Caitlyn

[Yvarrah]

Przybiegł za synem.

[Sovillo]

Przytuptał zwabiony zbiegowiskiem.

[Kaimler]

Zaciekawiło go, że zapachy dwóch jego synów prowadziły poza granice klanowych terenów. Niewiele myśląc poszedł więc ich śladem. Zachował czujność, kiedy zapachów okazało się być więcej, jednak uspokoi ją, gdy już wiedział, gdzie prowadziły. A więc zabawa.
Przysiadł gdzieś obok jakiegoś drzewa, kawałek od całego zbiegowiska i rozejrzał się, spoglądając na wszystkie zgromadzone wilki po kolei. Dostrzegł w tłumie nawet wilka ze stali, na którym odrobinę dłużej zawiesił spokojny wzrok. Jeśli ich spojrzenia się skrzyżowały, Kaimler mrugnął z wolna powiekami. Dostrzegł również Hürrem, którą spotkał jakiś czas temu, a teraz wachlowała liściem jedną z wilczyc. Domyślił się, że wciąż tkwiła na samym dnie ich hierarchii.
W końcu podniósł zad i podszedł bliżej Mizraka i Lestata wciąż jednak zachowując dystans na kilka kroków.
— Agito. — przywitał ich, nastawiając uszy.