Biała Otchłań

[Celeste]

kiedy zgarnęła już co potrzebowała, wróciła razem z resztą.

//zt

[Zhoryia]

Skinęła Ariesme głową, a następnie wzięła pod opiekę jeden z ciosów. Proszę nie każcie mi tego opisywać, bo nie mam pojęcia jak to mogłoby wyglądać, w każdym razie, w jakiś magiczny sposób, przerzuciła go przez ramię. Pod drodze wyrwała mu jeszcze sporą garść futra, taką, że można by zrobić z tego kilka dorodnych dredów i obróciła się w stronę Zamku, czekając na Ari.
— W drogę? — Zapytała, a gdy ta jej potwierdziła, ruszyła przed siebie.

/zt
/ wydobycie 2x futro mamuta

[Maelyss]

Kiedy się najadła, pożegnała obecnych i ruszyła w drogę powrotną, już planując po drodze, jak by się tu ogrzać.

/zt

[Ariesme]

Ruszyła w drogę powrotną z ładunkiem.
/zt

[Persefona]

— W porządku — odpowiedziała krótko Lithii, choć w porządku to tak naprawdę wcale nie było.
Skończyła swój posiłek i ruszyła za siostrą w drogę powrotną.

/zt.

[Althedor]

Zjadł kilka kęsów, a w tym czasie podszedł do niego jakiś biały samiec. Wyprostował się, widząc, że zmierza w jego kierunku, przyglądając mu się uważniej. Widywał go czasami i z widzenia kojarzył, lecz tak naprawdę nic poza tym. Zwłaszcza, iż większość tych spotkań miało miejsce głównie jeszcze wtedy, gdy był szczeniakiem a wszystkie starsze od niego wilki stanowiły jednolitą masę ogólnie znaną jako "dorośli". Dopiero od niedawna zaczął z niej wyodrębniać poszczególne osobniki.
Skinął głową, gdy basior się przedstawił.
— Agito, Quendi Khall Xue. Jestem Althedor — powiedział krótko. A gdy dotarło do niego, co ów proponował, powoli znowu skinął głową. — Chętnie skorzystam... I dowiem się, czy jeszcze mam wszystkie żebra — odpowiedział, siląc się na żartobliwy ton, lecz po chwili się skrzywił.

[Khall Xue]

Sam z młodości niewiele pamiętał, jeśli nie było to związane z nauką. Chłodny chów robi swoje, ale przynajmniej nie wprowadza błędów dydaktycznych. Przynajmniej nie w przypadku Xue.
-Bardzo dobrze. Jeśli mogę.... — Usiadł naprzeciw i złapał się za brodę, oceniając wizualnie stan Althedor . Niewiele z tego wyciągnął, więc podjął się delikatnego obmacania klatki piersiowej w celu oceny, jak się mają jego żebra. Nic nie gruchotało, więc pokusił się jeszcze przyłożyć ucho do piersi i wysłuchać, jak oddycha + jak pompka pracuje. Po dokonaniu oceny organoleptycznej, uznał, że poza obrzękiem i dość dotkliwym obiciem, jego życiu nic nie zagraża. Nie mniej, coś trzeba zrobić, by stabilny stan się nie wymknął spod kontroli.
-tsk. Kliknął językiem i pokręcił głową z dezaprobatą. — Oddychaj brzuchem, unieruchomię Ci klatkę piersiową i owinę futrem. Gdy Ci adrenalina przejdzie, ciepło będzie Twym jedynym komfortem. — Stwierdził z chłodną aprobatą i
zdjął z siebie szalik, by owinąć jego klatkę piersiową. Robił dokładnie to, co mówił, bez kłamstw i być może amatorsko. Miało działać, nie być przyjemne. Do tego zarzucił na niego świeżo zdobyte futro mamuta, niech go grzeje w drodze. — Wracajmy do lecznicy, poasystuję Ci. Im szybciej, tym lepiej. — Pozwolił Althedorowi oprzeć się na sobie, a nawet nalegał na to, by w pół drogi nie musiał zbierać go ze śniegu i ruszył/ruszyli(?)

/zt

[Adirael]

Pił krew mamuta, rozkoszując się tak niecodziennym smakiem. A gdy napełnił żołądek pożegnał się i ruszył w kierunku portu. /zt

[Casael]

Celeste i Anatael zawinęli się nim zdążył zareagować, więc po prostu sam zniknął za ojcem. /zt

[Elbae]

— Mogę? — spytała nieśmiało.
Wykroiła kawał skóry, który wyglądał na coś, co jej się na pewno przyda, po czym uśmiechnęła się i ruszyła za wilkami. Może jakaś uczta?
/zt

[to nie surowiec, tylko pamiątka]

[Kaimler]

Skoro wszyscy się zawinęli to i on rozpłynął się w powietrzu, razem z cielskiem mamuta. /zt

[Althedor]

Wyszedł z Xue.

/zt

[Zuartarion]

Stał.
Jeszcze długo po tym jak wszyscy odeszli.
Biały puch smagający pysk, wiatr wzruszający czarne futro.
To budziło bardzo odległe wspomnienia
Wydawać by się mogło, że tak antyczne jak włochaty mamut, którego zabrał Kaimler.
Wkrótce i on zniknął z tego miejsca.
/zt

[Connor]

Miała farta będąc na górze, bo upadek zwierza nie stanowił dla niej żadnego zagrożenia. Może poza groźbą chwilowej utraty równowagi. Wyprostowawszy jednak łapy, kiedy agonia bestii ustała, przeniosła wzrok na Kaimlera, którego triumfalne wycie rozniosło się po okolicy. Zamiotła ogonem po chwilowo futrzastym podłożu i wypluwszy z pyska resztki wyszarpanego mamuciego futra, wyszczerzyła kły w asymetrycznym uśmiechu. Hej, w końcu udane polowanie zawsze wywoływało przynajmniej chwilową dumę i zadowolenie.
Pozostali rzucili się na fanty, obskakując mamuta dookoła, ona zaś przysiadła, owijając łapy ogonem, odzyskując miarowy oddech. Nie potrzebowała niczego specjalnego, choć z pewnością nabrała apetytu. Aczkolwiek, nie spieszyło jej się.
Mizrak oddalił się jako pierwszy, nawet nie próbując niczego zdobyć na tym polowaniu. Zjawił się, być może atakował, a potem zmył się bez trofeów i bez posiłku, jakby chciał oddalić się zanim ktokolwiek otworzy do niego pysk. Ciekawe. Nie był natomiast jedyny. Stara wadera, która swego czasu zaszczyciła ich gromkim śmiechem i toastem, również nie zabawiła długo. Pozostali przynajmniej zaczęli posiłek nim zaczęli wracać.
Ona również, gdy reszta już pozbierała swoje, zlazła wreszcie z mamuta i oderwała sobie kawał mięsa, z którym zniknęła na chwilę przed tym jak Kaimler przetransportował resztę.

/zt