Wolv PBF

Jedno z najdalej położonych miejsc na cmentarzu.

~

Niesienie ścierwa na plecach nie było proste ani wygodne, ale Vidarrowi udawało się utrzymać trupa Astry na tyle stabilnie, by nie gruchnąć nią o ziemię. Szli długo — niewolnica nie była wszakże godna by położyć ją blisko grobów Chaotów, a chociaż dla samca nawet nieznana mu zupełnie Astra była więcej warta niż każdy z ich oprawców, próba pogrzebania jej razem z nimi mogła by skończyć się i dla niego i dla jej spoczynku bardzo niekorzystnie.
Uznając, że tutaj nikt się nie przyczepi i pewnie miało kto znajdzie, zatrzymał się wreszcie i zaczął kopać.

Kösem

Przyszła za Vidarrem i patrzyła jak ten kopie. Nie chciała wpaść do dołu bo sama pewnie by się nie wydostała więc zostało jej patrzeć w milczeniu.

Dół był głęboki, w końcu nie miał jedynie pomieścić ciała, ale też przykryć je wystarczającą ilością ziemi, by deszcz nie rozmył grobu, a padlinożercy nie próbowali dostać się do resztek.
— Chcesz jej coś powiedzieć? — zapytał, bo chyba tak w podobnych sytuacjach wypadało.

Kösem

Oczy miała spuchnięte od łez ale teraz już nie płakała. Położyła tylko łapkę na ciele zanim jeszcze wrzucił ją do dołu.
— Dobrze wypoczywaj mamo — szepnęła cicho i spojrzała załzawiona na Vidarra i skinęła głową odsuwając łapkę. Pomagała mu spychać ziemię by zakopać ciało. Zrozumiała pierwszy raz że mama się już nie obudzi.
— jak to się naprawdę nazywa jak ktoś idzie spać na zawsze ?-zapytała cicho patrząc się na grób. Totalnie nie miała doświadczenia w tych sprawach. Liczyła że starszy samiec nieco nakieruje młodą

Vidarr